Psalm xxij.

Al-hoe-wel in desen Psalm eenige dingen op David (als Christi voorbeelt) konnen geduydt worden, so blijckt nochtans uyt den gantschen inhoudt, ende den Nieuwen Testamente, dat David door den Prophetischen Geest principalick den Heere Christum hier heeft in-gevoert, sprekende van sijn bitter lijden voor sijne kercke, mitsgaders sijne verhooginge, ende toekomende uytbreydinge sijns geestelicken Coninckrijcks door de gantsche werelt, ende des selven geduericheyt, met verhael van de weldaden die wy daer van bekomen, om hem daer voor te dienen, te eeren, ende te dancken.

1

EEn Psalm Davids, voor den 1 Opper-sang-meester, 2 op Aijeleth hasschachar.

2

a 3 Mijn Godt, mijn Godt, waerom hebt ghy my verlaten? verre zijnde van mijner verlossinge, [van] de woorden mijns 4 brullens?

3

Mijn Godt, ick roepe des daegs, maer ghy en antwoordt niet; ende des nachts, ende 5 ick en hebbe geene stilte.

4

Doch ghy zijt heylich, woonende

[onder] de 6 lofsangen Israëls.

5

Op u hebben onse vaders vertrouwt; Sy hebben vertrouwt, ende ghy hebtse uytgeholpen.

6

Tot u hebben sy geroepen, ende zijn uytgereddet; b op u hebben sy vertrouwt, ende en zijn niet beschaemt geworden.

7

Maer ick ben een 7 worm, ende geen man; een smaet van menschen, ende veracht 8 van den volcke.

8

Alle die my sien, c bespotten my; sy 9 steken de lippe uyt, sy 10 schudden den kop; [seggende:]

9

d Hy heeft [het] op den HEERE 11 gewentelt, dat hy hem [nu] uythelpe, dat hy hem redde, 12 dewijle hy lust aen hem heeft.

10

13 Ghy zijt het immers, die my uyt den buyck hebt uytgetogen; die my hebt 14 doen vertrouwen, zijnde aen mijner moeder borsten.

11

Op u ben ick 15 geworpen van de baermoeder af; van den buyck mijner moeder aen zijt ghij mijn Godt.

12

So weest niet verre van my, want benaeuwtheyt is nae by; want daer en is geen helper.

13

16 Vele varren hebben my omcingelt; stercke 17 [stieren] van 18 Basan hebben my 19 omringt.

14

Sy hebben haren mont tegen my 20 opgesperret; [als] een verscheurende ende brullende leeuw.

15

Ick ben 21 uytgestort als water, ende alle mijne beenderen hebben sich van een gescheyden; mijn herte is als was, ’t is 22 gesmolten in’t midden mijns ingewants.

16

Mijne kracht is verdroogt als een pot-scherf, ende mijne tonge 23 kleeft aen mijn gehemelte; ende ghy legt my in het stof 24 des doots.

17

Want 25 honden hebben my omcingelt, eene vergaderinge der boosdoenders heeft my omgeven; e sy hebben mijne handen ende mijne voeten 26 doorgraven.

18

Alle mijne beenderen soud’ ick konnen 27 tellen; sy schouwen’t aen, sy sien 28 op my.

19

f Sy deylen mijne kleederen onder hen, ende werpen het lot over mijn gewaet.

20

Maer ghy, HEERE, en weest niet verre; mijne sterckte, haest u tot mijner hulpe.

21

Reddet mijne 29 ziele van den 30 sweerde; mijne 31 eensame van het 32 gewelt des honts.

22

Verlost my uyt des leeuwen muyl; ende 33 verhoort my van de hoornen der 34 eenhoornen.

23

So g sal ick uwen 35 Naem mijnen broederen vertellen; in’t midden der gemeynte sal ick u prijsen.

24

Ghy die den HEERE vreeset, prijset hem, al ghy zaet Iacobs, vereert hem; ende ontsiet u voor hem, al ghy zaet Israëls.

25

Want hy heeft 36 niet veracht, nochte verfoeyt de verdruckinge des verdruckten, noch sijn aengesicht voor hem verborgen; maer hy heeft gehoort, als die tot hem riep.

26

37 Van u sal mijn lof zijn, in eene groote gemeynte; ick sal mijne 38 geloften betalen 39 in tegenwoordicheyt der gener die hem vreesen.

27

De 40 sachtmoedige sullen 41 eten, ende versadicht worden, sy sullen den HEERE prijsen, die hem soecken; 42 u lieder herte sal in eeuwicheyt 43 leven.

28

44 Alle h eynden der aerde sullen’t gedencken, ende haer tot den HEERE bekeeren; ende alle geslachten der heydenen sullen voor u aengesichte aenbidden.

29

Want het Coninckrijcke 45 is des HEEREN; ende hy heerscht onder de heydenen.

30

Alle 46 vette op aerden sullen eten, ende aenbidden, alle die 47 in’t stof nederdalen sullen voor sijn aengesichte nederbucken; ende die sijne 48 ziele by’t leven niet en kan houden.

31

Het 49 zaet sal hem dienen; ’t sal den Heere 50 aengeschreven worden 51 tot in geslachten.

32

Sy sullen aenkomen, ende 52 sijne gerechticheyt verkondigen den volcke, dat 53 geboren wort; i om dat hy 54 ’t gedaen heeft.